آبمیوه یکی از پرمصرفترین فرآوردههای میوهای است که با روشهای مختلفی تولید میشود. یکی از مهمترین تفاوتها در فرآیند تولید آبمیوه، استفاده یا عدم استفاده از کنسانتره میوه است. در این میان، دو اصطلاح NFC (Not From Concentrate) و FC (From Concentrate) برای مشخص کردن روش تولید آبمیوه به کار میروند. آبمیوه NFC مستقیما از میوه یا آبمیوه استخراجشده تولید میشود و برای تولید محصول نهایی از فرآیند بازسازی کنسانتره استفاده نمیکند.
در مقابل، در تولید آبمیوه FC ابتدا آبمیوه یا عصاره میوه تغلیظ شده و به کنسانتره تبدیل میشود و سپس کنسانتره در مرحله تولید محصول نهایی با آب و سایر اجزای مورد نیاز فرمولاسیون ترکیب میشود. تفاوت این دو روش تنها به استفاده از کنسانتره محدود نمیشود و عواملی مانند فرآیند تولید، حملونقل ماده اولیه، شرایط نگهداری و فرمولاسیون محصول نیز میتوانند متفاوت باشند. در ادامه با آبمیوه NFC و FC، فرآیند تولید آنها و مهمترین تفاوتهایشان آشنا میشویم.
NFC مخفف عبارت Not From Concentrate به معنی «تولیدنشده از کنسانتره» است. در این روش، آبمیوه مستقیما از میوه استخراج میشود و برخلاف آبمیوههای From Concentrate، محصول نهایی با بازسازی کنسانتره تولید نمیشود. در فرآیند تولید NFC، میوه پس از دریافت و آمادهسازی وارد مرحله استخراج میشود و آبمیوه بهدستآمده پس از فرآیندهای لازم مانند فیلتراسیون یا شفافسازی و فرآیند حرارتی مناسب، برای بستهبندی آماده میشود.
NFC به معنی «بدون فرآوری» یا «حتما بدون هرگونه ماده افزودنی» نیست. ویژگیهای نهایی محصول به نوع میوه، فرآیند تولید و فرمولاسیون آن بستگی دارد. بنابراین برای بررسی ترکیبات دقیق یک محصول باید اطلاعات روی بستهبندی و مشخصات فنی آن بررسی شود.
فرآیند تولید آبمیوه NFC بسته به نوع میوه و فناوری مورد استفاده میتواند متفاوت باشد، اما بهطور کلی شامل مراحل زیر است:
1. دریافت و انتخاب میوه
در ابتدا میوههای مناسب از نظر کیفیت، سلامت، میزان رسیدگی و ویژگیهای حسی انتخاب و وارد خط تولید میشوند. کیفیت میوه اولیه تأثیر مستقیمی بر ویژگیهای آبمیوه نهایی دارد.
2. شستوشوی میوه
میوهها برای حذف آلودگیها، ذرات خاک و مواد خارجی شستوشو میشوند. نوع تجهیزات و روش شستوشو به نوع میوه و طراحی خط تولید بستگی دارد.
3. آمادهسازی و استخراج آبمیوه
پس از شستوشو، میوه برای استخراج آماده میشود. در این مرحله با استفاده از تجهیزات مناسب، آبمیوه یا عصاره میوه از بخشهای جامد جدا میشود.
4. فیلتراسیون یا شفافسازی
بسته به نوع محصول، آبمیوه ممکن است برای کنترل پالپ، ذرات معلق و سایر اجزای موجود تحت فرآیندهایی مانند فیلتراسیون یا شفافسازی قرار گیرد.
5. فرآیند حرارتی
برای افزایش ایمنی و پایداری محصول، آبمیوه میتواند تحت فرآیند حرارتی مناسب مانند پاستوریزاسیون قرار گیرد. شدت و مدت این فرآیند به نوع آبمیوه و فناوری تولید بستگی دارد.
6. بستهبندی و نگهداری
پس از فرآوری، آبمیوه در بستهبندی مناسب قرار میگیرد. شرایط نگهداری نیز به نوع محصول، بستهبندی و فرآیند تولید وابسته است و باید مطابق مشخصات تولیدکننده رعایت شود.
FC مخفف From Concentrate به معنی «تولیدشده از کنسانتره» است. در این روش، آبمیوه یا عصاره میوه ابتدا طی فرآیند تغلیظ، بخشی از آب خود را از دست میدهد و به محصولی غلیظتر به نام کنسانتره تبدیل میشود. کنسانتره به دلیل حجم کمتر، حملونقل و مدیریت ماده اولیه را در مقیاس صنعتی سادهتر میکند. در زمان تولید آبمیوه نهایی، کنسانتره با مقدار مشخصی آب و در صورت نیاز سایر اجزای فرمولاسیون ترکیب میشود تا محصول به مشخصات مورد نظر برسد. بنابراین مهمترین تفاوت FC با NFC این است که در FC، مرحله تولید کنسانتره و سپس بازسازی آن در زنجیره تولید وجود دارد.
تولید آبمیوه FC معمولا شامل چند مرحله اصلی است:
1. دریافت و شستوشوی میوه
میوههای مناسب دریافت و پس از جداسازی مواد خارجی و شستوشو، برای فرآوری آماده میشوند.
2. استخراج آبمیوه
آب یا عصاره میوه با تجهیزات مناسب استخراج میشود. نوع دستگاه مورد استفاده به ویژگیهای میوه و نوع محصول مورد نظر بستگی دارد.
3. تغلیظ آبمیوه
آبمیوه استخراجشده وارد فرآیند تغلیظ میشود. در این مرحله بخشی از آب محصول حذف میشود تا مادهای غلیظتر به نام کنسانتره به دست آید. در فرآیندهای صنعتی، استفاده از سیستمهای تغلیظ تحت خلأ میتواند امکان تبخیر آب در دمای پایینتر را فراهم کند و به کنترل بهتر فرآیند کمک کند.
4. کنترل و ذخیرهسازی کنسانتره
پس از تولید کنسانتره، ویژگیهایی مانند Brix، اسیدیته، pH، رنگ و سایر مشخصات مورد نیاز، متناسب با نوع محصول کنترل میشوند. شرایط نگهداری کنسانتره نیز به نوع محصول، بستهبندی و مشخصات فنی آن بستگی دارد.
5. بازسازی کنسانتره
در زمان تولید آبمیوه نهایی، کنسانتره با مقدار مشخصی آب ترکیب میشود تا غلظت و ویژگیهای محصول به سطح مورد نظر برسد. این مرحله را بازسازی کنسانتره (Reconstitution) مینامند.
6. تنظیم فرمولاسیون
بسته به نوع محصول، ممکن است ترکیبات دیگری نیز در این مرحله به فرمولاسیون اضافه شوند. استفاده از شکر، ویتامینها، طعمدهندهها، رنگهای خوراکی، پکتین یا سایر ترکیبات، به نوع محصول و فرمولاسیون آن بستگی دارد و نمیتوان وجود آنها را برای تمام آبمیوههای FC یکسان در نظر گرفت.
7. پاستوریزاسیون
پس از آماده شدن فرمولاسیون، محصول تحت فرآیند حرارتی مناسب قرار میگیرد تا از نظر ایمنی و پایداری به شرایط مورد نظر برسد.
8. بستهبندی
در مرحله نهایی، آبمیوه در بستهبندی مناسب پر شده و برای توزیع و مصرف آماده میشود.
مهمترین تفاوت NFC و FC در مسیر تولید و استفاده از کنسانتره است.

نمیتوان صرفاً بر اساس NFC یا FC بودن، یکی را سالمتر از دیگری دانست. ارزش تغذیهای آبمیوه به عواملی مانند نوع میوه، ترکیبات محصول، میزان قند افزوده در صورت وجود، فرآیند تولید، شرایط نگهداری و اندازه مصرف بستگی دارد. همچنین فرآوری حرارتی میتواند بر برخی ترکیبات حساس مانند بعضی ویتامینها اثر بگذارد و میزان این تغییرات به نوع محصول و شرایط فرآیند وابسته است. بنابراین هنگام مقایسه دو آبمیوه، بهتر است به جای توجه صرف به عبارت NFC یا FC، جدول ترکیبات، ارزش غذایی، میزان قند و مشخصات محصول را بررسی کنید.
خیر. FC بودن بهتنهایی به معنی وجود شکر یا سایر افزودنیها نیست. در برخی محصولات ممکن است برای رسیدن به ویژگیهای مورد نظر، ترکیباتی مانند شکر، ویتامینها، رنگهای خوراکی، طعمدهندهها، پکتین یا سایر مواد مجاز در فرمولاسیون استفاده شوند؛ اما نوع و مقدار آنها به محصول و فرمولاسیون تولیدکننده بستگی دارد. بنابراین برای اطلاع از ترکیبات دقیق یک آبمیوه باید اطلاعات درجشده روی بستهبندی و مشخصات فنی محصول را بررسی کرد.
استفاده از کنسانتره در صنعت مزایای مهمی برای مدیریت مواد اولیه دارد.
1. کاهش حجم ماده اولیه
با حذف بخشی از آب، حجم کنسانتره نسبت به آبمیوه اولیه کاهش پیدا میکند. این موضوع میتواند حملونقل و ذخیرهسازی را سادهتر کند.
2. سهولت حملونقل
انتقال ماده اولیه غلیظشده میتواند نسبت به انتقال حجم زیادی از آبمیوه، از نظر لجستیکی مناسبتر باشد.
3. مدیریت بهتر تأمین مواد اولیه
تولید و ذخیره کنسانتره میتواند به کارخانهها کمک کند ماده اولیه میوه را برای استفاده در دورههای مختلف مدیریت کنند.
4. امکان تولید خارج از فصل برداشت
ذخیره ماده اولیه به شکل کنسانتره میتواند امکان استفاده از آن را در زمانهایی که دسترسی مستقیم به میوه تازه محدودتر است، افزایش دهد.
5. برنامهریزی تولید
وجود ماده اولیه تغلیظشده میتواند برنامهریزی و مدیریت تولید محصولات مختلف را برای کارخانهها سادهتر کند.
پاسخ به این سؤال به هدف و معیار مقایسه بستگی دارد. اگر معیار شما روش تولید باشد، NFC مستقیماً از آبمیوه استخراجشده تولید میشود و مرحله بازسازی کنسانتره را ندارد اما در صورتی که معیار شما حملونقل و مدیریت مواد اولیه در مقیاس صنعتی باشد، کنسانتره و تولید FC میتواند مزایای قابل توجهی داشته باشد. از نظر سلامت نیز نمیتوان بدون بررسی ترکیبات محصول گفت NFC همیشه بهتر از FC است. برای انتخاب محصول، بهتر است ترکیبات، میزان قند افزوده، ارزش غذایی و مشخصات تولید را بررسی کنید.
NFC و آبمیوه خانگی دو مفهوم یکسان نیستند. NFC یک اصطلاح مربوط به روش تولید صنعتی و ماده اولیه آبمیوه است، در حالی که آبمیوه خانگی معمولا از استخراج مستقیم میوه در خانه تهیه میشود و فرآیندهای صنعتی مانند کنترل دقیق پارامترهای تولید، پاستوریزاسیون صنعتی و بستهبندی تخصصی را ندارد. بنابراین نمیتوان هر آبمیوه خانگی را NFC نامید؛ NFC یک اصطلاح مشخص برای محصولی است که از کنسانتره بازسازی نشده باشد.
شرایط نگهداری آبمیوه به نوع محصول، فرآیند حرارتی، نوع بستهبندی و وضعیت محصول بستگی دارد. بنابراین نمیتوان برای تمام آبمیوههای NFC یا FC یک دمای نگهداری ثابت تعیین کرد. برخی محصولات بستهبندیشده و فرآوریشده میتوانند در شرایط مشخص و دمای محیط نگهداری شوند، در حالی که برخی محصولات به زنجیره سرد نیاز دارند. پس از باز شدن بسته نیز معمولاً شرایط نگهداری متفاوت میشود و باید دستورالعمل درجشده روی بستهبندی رعایت شود.
خیر. رنگ، شفافیت یا غلظت بهتنهایی معیار مناسبی برای تشخیص NFC یا FC نیستند. نوع میوه، میزان پالپ، فیلتراسیون، شفافسازی، فرآیند تولید و فرمولاسیون میتوانند روی ظاهر و بافت آبمیوه تأثیر بگذارند. برای تشخیص روش تولید، باید اطلاعات محصول و مشخصات تولیدکننده بررسی شود، نه اینکه تنها بر اساس ظاهر آبمیوه قضاوت کنیم.

آبمیوههای NFC و FC دو روش متفاوت برای تولید محصولات آبمیوهای هستند. NFC یا Not From Concentrate به آبمیوهای گفته میشود که از کنسانتره بازسازی نشده و مسیر تولید آن از استخراج آبمیوه تا فرآوری و بستهبندی ادامه پیدا میکند.
در مقابل، FC یا From Concentrate از کنسانتره تولید میشود. در این روش، آبمیوه یا عصاره میوه ابتدا تغلیظ شده و به کنسانتره تبدیل میشود. سپس کنسانتره در زمان تولید محصول نهایی با آب و در صورت نیاز سایر اجزای فرمولاسیون ترکیب و پس از فرآوری مناسب بستهبندی میشود.
تفاوت NFC و FC بهتنهایی معیار مناسبی برای تعیین سلامت یا کیفیت آبمیوه نیست. برای انتخاب محصول باید عواملی مانند نوع میوه، ترکیبات، میزان قند افزوده، ارزش غذایی، فرآیند تولید، بستهبندی و شرایط نگهداری را در نظر گرفت. در صنعت نیز استفاده از کنسانتره مزایایی مانند کاهش حجم ماده اولیه، سهولت حملونقل، مدیریت بهتر تأمین مواد اولیه و امکان استفاده از ماده اولیه در دورههای مختلف سال را فراهم میکند.
NFC مخفف Not From Concentrate است و به آبمیوهای اشاره دارد که برای تولید محصول نهایی از بازسازی کنسانتره استفاده نشده است.
FC مخفف From Concentrate است و به محصولی گفته میشود که در فرآیند تولید آن از کنسانتره میوه استفاده و سپس کنسانتره برای تولید محصول نهایی بازسازی میشود.
تفاوت اصلی این است که در تولید FC، کنسانتره تولید و سپس با آب بازسازی میشود؛ در حالی که در NFC محصول نهایی از آبمیوه استخراجشده و بدون مرحله بازسازی کنسانتره تولید میشود.
خیر. وجود شکر به فرمولاسیون محصول بستگی دارد و FC بودن بهتنهایی به معنی وجود شکر افزوده نیست.
خیر. NFC تنها نشان میدهد محصول از کنسانتره بازسازی نشده است و برای بررسی مواد تشکیلدهنده باید ترکیبات درجشده روی محصول بررسی شود.
نمیتوان تنها بر اساس NFC یا FC بودن چنین نتیجهای گرفت. برای مقایسه باید ترکیبات، میزان قند افزوده، ارزش غذایی و فرآیند تولید محصول بررسی شود.
کاهش حجم، سهولت حملونقل، مدیریت بهتر مواد اولیه، امکان ذخیرهسازی و برنامهریزی تولید از مهمترین دلایل استفاده از کنسانتره در صنعت آبمیوه هستند.
0 نظرات